ก็ชั้นเป็นของชั้นแบบนี้!!!

ระวังจะตาย เพราะตัวชั้นที่เป็นอยู่แบบนี้ ไม่เปลี่ยนแปลง

“งานเยอะ”
เห็นเยอะทั้งปี

“เหนื่อย”
เห็นเหนื่อยทั้งปี

“ไม่มีใครเข้าใจ”
เห็นเป็นงี้ตลอดเวลา

“เจอคนแบบนี้อีกแล้ว ไม่ชอบเลย! ทำไมต้องเจอแต่คนเเบบนี้ด้วยนะ?”
ก็เป็นแบบนี้มาทั้งชีวิตเเล้วนะนี่นะ

ตั้งใจอะไรไว้ สุดท้ายวนกลับมาตกอยู่ในสถานการณ์ความจน เครียด เศร้า
“เหมือนเดิม”

ตราบใดที่เรายังเป็นเรา
ยึดติดกับคำว่า ก็ชั้นว่านะ… ชั้นคิดนะ… เป็นของชั้นอย่างนี้เเหละจ้ะ

ตัวตน บางอย่างของเราที่เป็นอย่างนี้นั่นเเหละค่ะ
ที่ทำให้เราเป็นเเบบที่เรา ไม่อยากได้

ตัวตนบางอย่างของเรา
ที่รับเอาความทุกข์แพทเทิร์นเดิมๆ มาเพิ่มมาเสริมตามความเคยชิน
อย่างขาดสติ ทันทีทันใด

ไม่ต่างอะไรกับเจ้าเเมงป่องเลย
เคยฟังนิทานเรื่อง แมงป่องกับกบมั้ยคะ

เกาะแห่งหนึ่ง มีแมงป่องกับกบอาศัยอยู่ด้วยกัน
ธรรมชาติความเป็นแมงป่องคือ ต่อยกบ
กบจึงไม่อยากอยู่ใกล้แมงป่องเท่าไหร่

วันดีคืนร้าย น้ำกำลังจะท่วมเกาะที่ทั้งสองอาศัยอยู่
แมงป่องก็เลยขอร้องกบว่า
“กบจ๋าาา เค้าขอเกาะหลังไปขึ้นที่พื้นดินข้างหน้าหน่อยได้มั้ย
เค้าสัญญาว่าจะไม่ต่อยกบ เพราะถ้าเค้าต่อยกบ กบตาย เค้าก็ตายเหมือนกัน
เพราะเค้าว่ายน้ำม่ายเป็น”

กบได้ยินดังนั้น ก็มีน้ำใจ ยอมให้แมงป่องกระโดดขึ้นหลัง
พาว่ายน้ำไปหาพื้นดินอีกฝั่งด้านหน้า

เหตุไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น
ในขณะที่ว่ายไปถึงกลางทาง
เเมงป่องก็เผลอต่อยกบจนได้!!

ในขณะที่กบกำลังโดนพิษหมดแรงเเละจมลงไป
กบถามแมงป่องด้วยความสงสัยปนเสียใจว่า
“ไหน..ว่า..สิบ่…ต่อย…กั๋น..?”

แมงป่องเอง ก็กำลังจะจมสำลักน้ำขาดใจในไม่กี่วินาทีข้างหน้า
กลั้นใจเฮือกสุดท้ายตอบไปทั้งน้ำตาว่า
“เค้าขอโทษ…เค้าทำตามธรรมชาติให้มา…เค้าไม่ได้ตั้งใจ..มันเป็นความเคยชิน!!
บุ๋ม บุ๋ม บุ๋ม จม

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
เรามักตาย ด้วยความเป็นเรา

เคยมั้ยคะ
เราเป็นคนใจร้อน ใช่ไง ก็ชั้นเป็นคนอย่างนี้อ้ะ
เราเป็นคนขี้เกียจ ใช่ไง ก็ชั้นเป็นอย่างนี้มานานแล้วอ้ะ
ชั้นไม่ชอบให้ใครมาว่า ใครเเซวมาขอสวนไว
ใช่ไง ชั้น ปากไว ใจเร็ว ตาต่อตา ฟันต่อฟัน
นี่มันเป็นธรรมชาติของชั้นเลย..ย..ย

ระวังนะคะ
ระวังจะไม่ต่างอะไรกับแมงป่อง
ระวังจะตาย เพราะ ไม่คิดจะมีสติ ปรับปรุง

ถ้าสนใจ จะข้ามผ่านความเป็นเราให้ได้
หากทำได้ เราจะสามารถข้ามขีดจำกัดและกลายเป็นคนที่เก่งขึ้นทันทีทันใด

เรื่องเเรกที่น่าจะลองหันมาใส่ใจเเละลองทำคือ ลด อัตตาลง
รู้ ว่าตัวตนเราเป็นคนใจร้อน
รู้เเล้ววางตัวตนลง

มองดีดี ที่ไม่มีใครจริงใจกับเราเเบบนี้ เพราะ เรา เป็นคนยังไง
รู้ ว่าเราดุเกินไป
รู้เเล้ววางตัวตนลง

มองชัดๆ ที่ต้องรับภาระของทุกคน เพราะเรายอมคน
จนไม่เเสดงถึงความต้องการที่แท้จริง
ใช่หรือไม่

ที่ เราเป็นคนอย่างนี้
ทำให้เกิดความทุกข์รูปแบบซ้ำๆ อะไรบ้าง

รู้เเล้วยอมรับ แล้ววางตัวตนลง
ดำเนินชีวิตไป ฉุดใจไว้ ให้เวลาตัวเองหยุดคิดอะไร ก่อนตัดสินใจทำ
ถ้าอยากปรับ ขอแนะนำให้ทำซ้ำๆ และจำเป็นต้องมีสติ ทุกทีไป

ยอมรับก่อนปรับใจนะคะ

เรายอมรับมั้ยว่า เรา กลัวตัวเองจะไม่โด่งดัง
ถ้ายอมรับเเล้วก็จะรู้ว่า เวลาใครให้ทำอะไรออกหน้าเป็นต้องวิ่งไป
เราจะกลับมารู้ต่อเลยว่า
เเล้วเราจะกลับบ่นว่า”เหนื่อยไป” มันช่วยไม่ได้จริงจริง

หรือเรากลัวเราจะหายไปจากสังคม
ใครชวนไปงานสังคม เป็นอันต้องวิ่งไป
แล้วสุดท้ายก็บ่นว่าไม่มีเวลา

หรือเรากลัวเราจะสถานะการเงินตกลงไปกว่านี้
มีคอนเนคชั่นใหม่ๆ งานที่น่าจะสร้างรายได้ดีดี
เป็นต้องวิ่งไปดู ไปคว้า ไปเอามาศึกษา
เเล้วก็มาบ่นว่า สุขภาพโรยรา ไม่ได้หลับได้นอน

ไม่อยากมีความแมงป่องจนตาย
รู้เเล้ววางนะคะ

คนดังที่ทำงานไม่หักโหม ก็มี
คนมีสังคมดีดี พร้อมกับมีเวลาให้ครอบครัว ก็เยอะเเยะไป
คนสถานะการเงินมั่นคง แล้วแบ่งเวลานอน พักผ่อนจนหน้าอ่อนใส
ก็มีให้เห็นมากมายในสังคม

เรานิยม จะเป็นแบบไหน
กำกับใจในนาทีหน้า ได้เลย

#กำกับใจ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *