ระวัง!!! Self esteem ตก เพราะติดเชื้อโรคจิตออนไลน์

“ถ้าไม่ like ไม่ ment อย่ามาเป็น friendกันดีกว่า!!!”
“อุตส่าห์ like ไป ทำไม ไม่ like กลับ!?”
“พอเราไม่ว่างคุย กรุ๊ปไลน์เด้งเป็นร้อย พอเราเข้าไปคุยซะหน่อยตลาดวาย
‪#‎น้อยใจหนักมาก‬”
“status นี้เหงามาก…ไปไหนกันหมด…ตายหรอ???!!”

โอ้โหว…เดี๋ยวนี้ คนทำดีแทบไม่มีความหมาย
เท่าคนโพสท์เรื่องร้ายๆในโลกออนไลน์ เเล้วได้likeเยอะๆไปซะเเล้วนะคะ

อาการทางใจ บนโลก social เริ่มทวีความเข้มข้นขึ้นทุกที
เราเริ่มทะเลาะ ตบตี ประชดประชัน ตัดสัมพันธ์กันง่ายดาย!!

ที่น่าตกใจก็คือ
เราเริ่มร่ำร้อง…งอแง ให้ใครก็ไม่รู้มาบอกเราทีว่า “มีเรา อยู่ในสายตานะ”
เราเริ่มไม่รู้ว่า…สิ่งที่เราทำอยู่ มีคุณค่า…มีความหมาย เเค่ไหน ?
ถ้าไม่มีใคร like ไม่มีใคร mentให้ วันหลังเราจะเริ่มไม่อยากทำ!!

และที่น่าตกใจที่สุดก็คือ
คนสำคัญที่อยู่ข้างกัน เริ่มถูกกดกันให้ต้องแสดงความสำคัญผ่านโลกออนไลน์
…เรียกได้ว่าคุยกัน-รักกันธรรมดาไม่ได้…
ต้องlike กระจาย ถึงจะถือเป็นการให้ความสำคัญกันอย่างครบถ้วนสมบูรณ์…

“ทำไมเธอไม่บอกสถานะว่ามีแฟนแล้ว”
“ทำไมไม่ in relation กับชั้นง่ะ”
“ทำไมtagรูปคู่ไปแล้วไม่อนุญาตหน้าwall ทีไปกินเลี้ยงกะคนอื่นน่ะลงจัง”
“ที่แชร์มา เธอแชร์มาให้ชั้นอ่านป่ะ เรื่องวิธีเอาใจแฟนที่ผู้ชายชอบ..ทำไม..ชั้นเเย่มากหรอ”

ทุกแอคชั่นที่ทำกับโลกออนไลน์ กลายเป็นเรื่องจริงจังไปกันหมดแล้ว
สิ่งนี้สะท้อนอะไร ?

สะท้อนให้เห็นว่า
เราเริ่มตระหนักในคุณค่าในตัวเอง…น้อยลงค่ะ

คนที่ตะหนักในคุณค่าของตนเองหรือมีself-esteemดี
จะรู้ว่าตนเองมีอะไรดี…มีความความหมาย มีประโยชน์กับโลกใบนี้ยังไงบ้าง

“คุณค่า..อยู่ที่เรา…ไม่ได้อยู่ที่ใครจะรู้หรือไม่”
“ต่อให้ไม่มีใครบอกว่าชั้นดียังไง ชั้นก็จะพยายามทำต่อไป”
“ชั้นเชื่อว่าชั้นทำได้…ชั้นจะตั้งใจทำสิ่งดีๆให้ตัวเองและสังคม”

นั่นคือคนที่รู้คุณค่าในตัวเอง

การตระหนักในคุณค่าตนเอง สำคัญพอๆกับปัจจัย 4 เลยนะคะ
ถ้าเราขาดอาหาร ที่อยู่อาศัย ยารักษาโรค เงินทอง เราก็อยู่ยาก
เเต่ถ้าความตระหนักในคุณค่าตนเองของเรา…ขาดหายไป
เราอาจจะไม่รู้…ว่าจะอยู่ไปทำไม
เป็นที่มาของการอยากหนีไปไกลๆ..หรือเป็นเหตุให้ฆ่าตัวตายในเวลาต่อมา

คนที่ตระหนักในคุณค่าตนเอง
เค้าจะไม่ต้องรอคอยให้ใครมา like เค้าก็สามารถพัฒนาตนเองได้
เค้าไม่จำเป็นต้องเอาตัวเองไปเปรียบเทียบใครในโลกโซเชียล
ไม่เอาคะแนนความสุข ไปแขวนบนlike love ment shareที่เกิดขึ้นบนเสตตัสตน

เพราะเค้ารู้ว่าถ้าเค้าพยายาม…มีความตั้งใจ
เค้าเองก็พัฒนาความสามารถจนได้รับสิ่งดีๆในโลกความเป็นจริง
ได้อย่างน่าภาคภูมิใจ จับต้องได้มากกว่ากัน

สิ่งสำคั๊ญ สำคัญขนาดนี้
ใครเริ่มทำหล่นหายไป
เรียกคืนกลับมาไวๆเลยนะคะ

1. หยุดเปรียบเทียบตัวเองกับคนอื่นในโลกโซเชียล

ที่เราเป็นจอมเปรียบเทียบ เพราะเราเป็นสัตว์สังคมที่ต้องการการอยู่ร่วมกันกับผู้อื่น
และเราเอื้อประโยชน์กับผู้อื่นตามธรรมชาติมาแต่อดีตนานเนิ่นเเล้ว
จึงไม่เเปลกที่เราจะมีสัญชาตญาน เปรียบเทียบมาตรฐานของตนกับคนอื่นเสมอ
ใครดีพอ ก็จะยังไม่หลุดกลุ่ม
ใครอ่อน เเพ้ ด้อย มีน้อย ง่อย เปลี้ย ก็มีสิทธิ์ลอยหลุดฝูงชนได้

ดังนั้นอย่าเป็นเหยื่อสมองตัวเองนะคะ

ทันทีที่จะเปรียบเทียบให้เข้าใจตัวเอง ว่า อ๋อ! เพราะสมองเราคิดอย่างนี้
หยุดซะ มันไม่มีความสุขหรอก เดี๋ยวความตระหนักในคุณค่า(Self)ตกไปเปล่าๆ

2. อย่าคิดว่าภาพความสุขที่ฉายในโลกโซเชียลนั้นเป็น100%ของชีวิตเค้า

การแชะ โพสท์นั้น เเท้จริงแล้วเป็นเพียงmomentสั้นๆ
และภาพที่เราเห็นกันมันเป็นเพียงผิวๆ
อาจไม่ถึง10%จากความเป็นจริงด้วยซ้ำ

ดังนั้น ถ้าเราเอาภาพความสุขผิวๆของคนอื่น
มาทำร้ายตัวเอง มันคุ้มเเล้วหรือ

3. ออกมาอยู่ในโลกความเป็นจริงให้มากกว่า

สบตาคนข้าง ดูแลคนรอบตัวด้วยน้ำใสใจจริง
เพราะนั่นคือความสุขรอบตัวเราที่เป็นจริงอย่างครบทุกด้านตามหลักวงล้องชีวิต(wheel of life )
ถ้าเราดูแลครบทุกด้าน ไม่มองว่าด้านใดในชีวิตสำคัญมากไป เราจะไม่เศร้า
มีการเงิน การงาน ความรัก สุขภาพ ความชอบลึกๆ สุขภาพจิต
ไม่ใช่นั่งเล่นมือถือ จนงานเสีย เงินหด
แปลว่าเราตอบโจทย์ความชอบหนักไป ไม่บาลานซ์ มันก็พังค่ะ

แล้วเจ้าโลกโซเชียลออนไลน์ ถูกสร้างมาเพื่อสนองความรู้สึกด้าน Show (อวด/แสดงออก) ของมนุษย์
มันทำให้ลึกๆเรามีความสุขส่วนตัว ที่ได้อวดคนหมู่มากในเวลาอันสั้น
แต่นั่นเป็นเเค่เสี้ยวหนึ่งของวงล้อนี้เท่านั้นค่ะ

ดังนั้น อย่าหลงทางอยู่ในโลกใบนั้น
จนไม่เป็นอันออกมาพัฒนาความสุขในชีวิตจริงกันนะคะ

แล้วความตระหนักในคุณค่าตนเองของเราจะเพิ่มขึ้นอย่างแท้จริง
ยาวนาน เเน่นอนตลอดไป

สุดท้าย

เราอยากให้คนอื่น มอบค่าให้เรา
เราอยากให้คนอื่น เคารพเรา
เราอยากให้คน ยอมรับ นับถือเราในชีวิตจริงใช่มั้ยคะ

เเล้วเราล่ะคะ
ตระหนักในคุณค่า เคารพ นับถือตัวเอง
แค่ไหน

ถามใจดู

‪#‎ใครไม่เเชร์โกรธแน่‬ๆ!!!!
‪#‎อุ่ย‬!! ล้อเล่นนะจ๊ะ
#กำกับใจ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *